Gewone Mensen

Ik zie ze dagelijks om mij heen, ik zie dagelijks hoe ze gestoken in hun eigen wereld stil aan mij voorbij gaan, gevat in het licht dat ook op mij scheen, maar heel langzaam voor mij is uitgegaan.

Ik hoor hoe ze zacht praten over de meest uiteenlopende doch onbelangrijke zaken, ik voel hoe ze denken over hun eigen geheime gedachten, want ze zijn de gewone mensen die mij steeds raken, in mijn hart wiens pijn maar niet wil verzachten.

Ik zie het plezier dat ze in hun ogen met zich meedragen, ik voel de onbezorgdheid die als een huis stevig in hun hart staat, waardoor ik getuige ben van hun gewone stille vragen, dat hen beschermend omsluit als een warm en onzichtbaar gewaad.

Door hen zie en voel ik dat ook mijn leven gevuld kan zijn met aangenaamheid, door hen zie en voel ik dat ik niet aan d zijlijn moet blijven staan, maar dat ik de weg in moet lopen die voor mij is geplaveid, om als een gewoon mens door het leven te kunnen gaan.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Als Ik

Ik Drink

Kom in mijn leven