Wat ik zeggen wil

Nu de stilte zacht in mij zingt, en het zachte licht langzaam wijkt, voel ik dat niets mij nog omringt, omdat niets meer is wat het lijkt. Nu de zinloosheid mij zacht streelt, en het geluid in de tijd langzaam verstomt, zie ik dat alles mij verveelt, omdat niets meer naar mij toe komt. Nu het geweld steeds meer in mij toeneemt, en mijn geweten mij steeds vaker toespreekt, merk ik dat ik door de tijd van alles ben vervreemd, omdat de tijd in mij breekt. Nu mijn grote angst is gekomen, en iedereen mij wil mijden, kan ik alleen nog maar dromen, over lang vervlogen betere tijden. Nu ik deze woorden schrijf, op een stuk oud en vergeeld geraakt papier, voel ik de schrijnende pijn in mijn verouderde lijf, want de stilte in mij is nu definitief hier. Nu ik met mijn vermoeide ogen kijk, naar mijn verleden die ver achter mij ligt, zie ik dat ik door de tijd niet meer op mezelf lijk, omdat ik ben beroofd van mijn creatieve licht. Nu mijn stille verdriet mij langzaam overspoeld, en de ...

Ik heb nooit getwijfeld, aan de mensen om mij heen, aan alles wat ik heb gehoord, want het was de geloofwaardigheid die niet verdween, in de tijd die aan iedereen toebehoord. Ik heb nooit getwijfeld, aan de verhalen, aan de brieven die ik schreef, omdat ze mijn toekomst zouden bepalen, waardoor ik nu mijn eigen leven leef. Ik heb nooit getwijfeld, aan de innerlijke trouw van ieder mens, aan de innerlijke liefde die ieder in zich draagt, want ik koester voor iedereen dezelfde wens, die heel veel geeft en maar weinig vraagt. Ik heb nooit getwijfeld, aan de kracht van de waarheid, aan de kracht van het ware licht, want ik ben voorbereid, op de kracht van mijn eigen inzicht. Ik heb nooit getwijfeld, aan de kracht van mijn gedichten, aan de oprechtheid die ze in zich dragen, omdat ze mij op hun manier verlichten, waardoor ze niet in de tijd zullen vervagen. Ik heb nooit getwijfeld, aan mijn eigen kracht, aan mijn eigen manier van leven, maar ik twijfel aan dat wat nog op mij wacht...

Over de wijde vlaktes zal ik lopen, vol vertrouwen, zonder klagen, want ik zal op mijn kracht bouwen, om mijzelf naar de einder toe te dragen. Over de wijde vlaktes zal ik zweven, in vrijheid, in volmaakte rust, want ik wordt door mijn leven geleid, naar de wind die mij heel zacht kust. Over de wijde vlaktes zal ik zingen, met zachte toon, met grote kracht, want mijn ziel is schoon, omdat de wijde vlaktes naar mij toe zijn gebracht.

Wat ik weet, in mijn meest intieme gedachten, in mijn meest intieme belevingsbeeld, zal laten zien dat alles even moet wachten, op de komst van degene die aan mij is toebedeeld. Wat ik voel, in mijn niets zeggende naakte lijf, in mijn zacht klinkende lied, weerklinkt in alles wat ik schrijf, omdat het mij een grote vrede biedt. Wat ik denk, in al mijn universele diepe gedachten, in al mijn diepe lucide dromen, zal alles anders betrachten, waardoor alles naar de goede plek zal stromen.

Ik zal niet zwijgen, over het onrecht, over de innerlijke pijn, want ik ben in mijn hart heel oprecht, omdat ik dat wil zijn. Ik zal niet zwijgen, over oorlog, over ellende, want ik weet het nog, dat de mens ooit ook vrede kende. Ik zal niet zwijgen, over een diep verraad, over het onnodige discrimineren, want ik ben iemand die opstaat, voor degene die het recht van iedereen wil eren. Ik zal niet zwijgen, over hatelijke politiek, over nutteloze vreemdelingenhaat, want dat maakt mij van binnen ziek, omdat het nergens op slaat.

Leef je leven zoals jij dat wil, leef je leven naar je eigen inzicht, draai niet om je eigen spil, want alleen dan zie je jouw eigen échte warme licht. Schenk jouw vreugde aan een ieder die daar zacht om vraagt, schenk jouw liefde aan een ieder die het in warmte wil ontvangen, en wees degene die een beetje genegenheid naar een ander overdraagt, want dan zal je zien dat ook jij naar liefde mag vragen en verlangen.

Niemand is een engel, niet in  het verleden, niet in het heden, want we zijn te ver weggegleden, van de goede daden die we ooit deden. Niemand is een engel, door het verraad, door het verdriet, dat je niet onberoerd laat, ook als je het niet ziet. Niemand is een engel, door de vele leugens die zijn verteld, door het grote leed dat is toegebracht, waardoor we niet meer weten wat écht telt, omdat we zijn weggezonken in de diepe nacht. Niemand is een engel, door alle pijn, door de vele tranen, waardoor we ons zelf niet meer kunnen zijn, en ons geen weg meer kunnen banen. Niemand is een engel, door de willekeur, door de krankzinnigheid, want we leven in een sleur, waardoor we niet zien waar het ons naar toe leidt. Niemand is een engel, dat staat wel vast, omdat het duidelijk is te zien, want we dragen allemaal onze eigen last, waardoor we onszelf nooit écht hebben gezien.