De zilte zee slaakt een lange diepe zilte zucht, het strandzand waait verwilderd langs mij heen, want er hangt voor mij een verandering in de zilte zeelucht, die heel zacht voor mij aan de einder verscheen. Het strand is van alle mensen ontdaan, mijn haren raken verward door de straffe zeewind, waardoor ik even niet meer verder kan gaan, omdat ik mijzelf nergens meer terugvind. Mijn gehaaste gedachten razen met een sneltreinvaart door mijn verwarde brein, terwijl het zilte zeewater mijn teentoppen zacht en aangenaam koel aanraakt, alsof het wil zeggen dat ik één met het zilte zeewater wil zijn, omdat mijn hart een stille lange kreet slaakt. De zilte zeewind zal een verandering naar mij toedragen, de zilte zeewind zal de lange sprekende stilte in mij het zwijgen opleggen, want ik ben door de sprekende stilte hard geslagen, waardoor ik mij nergens meer bij neer kon leggen. De zilte zeewind speelt zwaar met mijn hoofd, terwijl ik de zilte zeelucht langzaam in mij opneem, omdat van...