Ik kreeg een brief
Ik kreeg een brief over hoop, die mij bij mijn revers pakte, waardoor hij diep onder mijn huid kroop, en de moed mij niet verder in de schoenen zakte. Ik keek heel even naar boven, om de inhoud van de brief op mij in te laten werken, om heel stil in de hoop te blijven geloven, zonder mijzelf daarbij te beperken. Daarna keek ik zwijgend naar de straat, die opeens leeg en koud op mij over kwam, waardoor ik wist en voelde dat niets zomaar over gaat, omdat de hoop mij niet serieus nam. Hierdoor nam de wanhoop mij in beslag, omdat ik even niet meer wist wat ik met mijzelf aanmoest, waardoor ik alles even niet helder meer zag, en dat maakte mij verdrietig en woest. De wanhoop nam alles van mij af, het gaf mij er pijn voor terug, waardoor ik echt nergens meer om gaf, ik liep als het ware over een wankele zwaar gehavende oude brug. Ik vestigde daarna mijn verzwakte aandacht op mijn mok met koffie, die als een klein wit monument voor mij op mijn eettafel stond, en ik voelde mij vo...