Blad
Het blad valt langzaam naar de grond, het valt langzaam naar de berustende kouder wordende aarde, die ooit garant voor het leven stond, en het warme leven der natuur in zich baarde.
Het blad dwarrelt gestoken in een bruine kleur omlaag, het zweeft langzaam naar beneden, want het is de dag van vandaag, waarin de strijd is gestreden.
Het blad valt zacht op het licht verkleurde gras, het valt zacht op zijn laatste natuurlijke kussen, die ooit groen van kleur was, en nu zijn leven voorgoed zacht uit zal blussen, want het eindige korte leven van het blad is voorbij, de natuur begint langzaam aan zijn lange rust, en dat maakt mij treurig noch blij, omdat mijn ziel er in berust.
Het blad dwarrelt gestoken in een bruine kleur omlaag, het zweeft langzaam naar beneden, want het is de dag van vandaag, waarin de strijd is gestreden.
Het blad valt zacht op het licht verkleurde gras, het valt zacht op zijn laatste natuurlijke kussen, die ooit groen van kleur was, en nu zijn leven voorgoed zacht uit zal blussen, want het eindige korte leven van het blad is voorbij, de natuur begint langzaam aan zijn lange rust, en dat maakt mij treurig noch blij, omdat mijn ziel er in berust.
Reacties
Een reactie posten