Kon Ik Maar

Kon ik maar zwijgen toen dat moest, kon ik maar spreken toen dat gewenst was, want dan was mijn ziel niet verwoest, en liep ik mee in een snelle pas.

Kon ik maar laten zien wie ik ben, kon ik mij maar heel diep verschuilen, kon ik maar woordelijk spelen met mijn pen, zonder te dralen en van binnen te huilen.

Kon ik maar schrijven als iedereen, kon ik mij maar uitspreken, maar mijn pen is zwaar als een steen, die niet kan zinken maar wél kan breken.